İnerim dağlarımdan
Ayaklarım toz dökülür denize
Geleceksen, hiç bekleme, hiç durma
Bugün mola
Yarın yine yol bizim
Yaslandı güneş zeytin ağaçlarına
Damarımda tuz, dişlerimde tuz
Bir bıraksam uykulara
Açılmayacak gözlerim
Kirpiğimde tuz
Yol üstüne nişan koydum adımı
Bulursan izimi, sür en sıcağa
Akar bir yerlerim buharlaşarak
Akarım dinlenmeden gök uçlarına
Geleceksen hiç bekleme, hiç durma
Yeni yollar açarım yolculuğuma
Yorum (6) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
|
Gittin sen, tüm gidenler gibi... Tam beni tamamlayacağını düşünürken, yine ben eksik kaldım. Gülümseyişlerim takılı kaldı yüreğimde. Sonu yok, ışığı yok bir yolda ıssız, sessiz kaldı sevdam. Ama sen gittin; tıpkı diğerleri gibi.. korkup kaçtın belki de bu sevdadan. Küçük dünyasında kocaman yüreğiyle seni seven ama sen sığdıramadın kalbine; Taşıyamadın doğru dürüst... Bu kadar çabuk pes edişin de ondandı belki. Başka cümlelerin ardına sığınmam, yalan yanlış sevdalara takılman... Gözlerine baktığım zaman çoğaldığımı hissediyorum. Öyle anlamlıydı ki; Hayatın tüm gizemi senin gözlerindeydi sanki... Herşey o ''kahve'' renkli gözlerinde saklıydı Ama sen aniden kapattın o gözleri; aldın gözlerindeki rengi benden... Tüm sırlar da o gözlerinde kapalı kaldı. İşte ondan sonra başladı herşey... Kalp ağrılarım, baş ağrılarım, geceyarılarında sebepsiz haykırışlarım... Bana bıraktığın ve içimde kalan o ''gözlerin'' di belki de bunlara sebep olan... Kötü bir oyun seyrediyorsun, geçecek'' diyordum kendime. ''Bak geçince hiçbirşey kalmayacak, Arda kalanlar eski sonsuzluğa uğurlanacak.'' diyordum. Ama olmadı. Geçmedi. Herşey artarak daha da çoğaldı. Pişmanlıklar sardı çevremi, ''Keşkeler birikti içimde, ''Acabalar'' dolaşıp durdu beynimde... Hepsi benden bağımsızdı. Hiçbir organıma söz geçiremedim. Hep sen çoğalıyordun, Hep sen büyüyordun içimde... Sana dönüşmeye başladığımı anlayınca da bir direniş başlattım kendime. Atrık, hiç konuşmuyorum kalbimle... kendi haline bıraktım onu. Ne derse desin, Ne isterse istesin; hiç aldırmıyorum. Tıpkı derin dondurucudan çıkmış gibi bir kalbim var artık Buz gibi... içimdeki herşey dondu. Sevgiler, sıcak gülümseyişler, arzular, istekler... Belki bir gün üzerindeki buzlardan sıyrılıp artık ben de varım'' diyerek yeniden ortaya çıkar Ve bana döner; kimbilir. Ama o güne kadar, buz gibi ''kahve'' rengi gözlerin arkasından bakacağım dünyaya. Senin bana verdiğin o ''Acı' Kahve'' i yaşacağım. Kolay değil çünkü, Kalbimde dallanıp budaklanan o ''kahve'' i bir anda kökünden sökmek. zamana bırakıyorum herşeyi. Bakmadığın bir çiçek nasıl soluyorsa, O ''kahve'' de bir gün elbet solup, saracak Hayatımda ilk kez sana açtığım kalbim de bundan böyle sadece bahar açacak; sadece bahara.. | |
 |
Yorum (5) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
ÇİÇEĞİN SUYA AŞKI
Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar.
İlk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder birliktelikleri,
tabii zaman lâzımdır birbirlerini tanımak için.
Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki,
mutluluktan içi içine sığmaz artık ve anlar ki,
suya aşık olmuştur.
İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar, İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar,
"Sırf senin hatırın için ey su" diye...
Öyle zaman gelir ki,
artık su da içinde çiçeğe karşı bir şeyler hissetmeye başlamıştır.
Zanneder ki, çiçeğe aşıktır ama su da ilk defa aşık oluyordur.
Günler ve aylar birbirini kovalar ve çiçek acaba
"Su beni seviyor mu?" diye düşünmeye başlar.
Çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle...
Halbuki çiçek, alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz.
Çiçek, suya "Seni seviyorum der.
Su, "Ben de seni seviyorum" der.
Aradan zaman geçer ve çiçek yine "Seni seviyorum" der.
Su, yine "Ben de" der. Çiçek, sabırlıdır.
Bekler, bekler, bekler...
Artık öyle bir duruma gelir ki,
çiçek koku saçamaz etrafa ve son kez suya "Seni seviyorum." der.
Su da ona "Söyledim ya ben de seni seviyorum." der
ve gün gelir çiçek yataklara düşer.
Hastalanmıştır çiçek artık.
Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin.
Yataklardadır artık çiçek.
Su da başında bekler çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine...
Bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez zorlukla başını döndürerek çiçek, suya der ki;
"Ben seni, gerçekten seviyorum."
Çok hüzünlenir su bu durum karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır nedir sorun diye...
Doktor gelir ve muayene eder çiçeği.
Sonra şöyle der doktor:
"Hastanın durumu ümitsiz artık elimizden bir şey gelmez."
Su, merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olan hastalık nedir diye ve sorar doktora.
Doktor, şöyle bir bakar suya ve der ki:
"Çiçeğin bir hastalığı yok dostum...
Bu çiçek sadece susuz kalmış, ölümü onun için" der.
Ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece "Seni seviyorum" demek yetmemektedir...
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Ben seni kocaman bir yurekle sevdim. Gozlerim degil, yuregimdi seni goren. Sen damarlarimdaki kana karisip , geldin oturdun yuregime.Bir baska yerde olamazdin zaten. Sen, benim en degerli yerimde, yuregimde olmaliydin, orada kalmaliydin. cok aska ev sahipligi yapan bu yurek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk degildin artik. Bu yuzden ne agirlama fasli vardi, ne de ugurlama.O yuregin gercek sahibiydin. Simdi sonbahar, kisa giriyoruz ya...
Ben dort mevsim bahari yasadim seninle. Cicek cicek actin yuregimde.Gokkusagi zayif kaldi, senin renklerin karsisinda.Taze bir yaprak gibi yesildin. Acelyaydin pembeliginle. Uzerine cig taneleri dusmus
sari guldun.Kirmiziydin bir ates gibi.
En cok bu renkle anmayi sevdim seni. Denize tutkundum denizi sensiz, seni de denizsiz dusunemedim. Seni severken dunyayi da sevdim ben,
insanlari da... Kendime bile dar gelirken, icinde herkese yer olan bir hayatin sahibiydim artik. En kizgin, en tahammulsuz oldugum
anlarda bile, seni dusunmek yetti bana. icimdeki sevinc yuzume
yansidi, guldum. Beni oylesine gulduren senin sevgindi ve ben
kaygisiz, icten gulusun ne demek oldugunu, nasil guzel bir sey
oldugunu anladim seninle... Her seye ragmen sevdim seni. Gucluydum
ve asamayacagim hicbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir
ulkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttugunda, patlamaya hazir
bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin ve ben o menzile
ulasmak icin onume cikan her seyi yok edebilirdim. Sana ulasmami
engelleyecek her seyi eritirdim, kul ederdim. Sana ulastigimdaysa
sakin bir gole donusurdum. Ve o gole bir tek sen girebilirdin.
Sevdim ve hayrandim da... Her halin cekti beni. Durusunu, uyumani,
gulmeni, kizmani, saskinligini, safligini, kurnazligini, cocuklugunu
, olgunlugunu sevdim. Sesini de sevdim suskunlugunu da. Kucuk
oyunlarini, kaprislerini, sitemlerini, korkularini sevdim. Seni ve
o doyumsuz sevdani, ucari sevdani anlatacak kelime bulamadim cogu
zaman. Sigmadin cumlelere ve hicbir cumle seni yeterince tarif
edecek kadar derin olmadi. Seni severken yorulmadim. Cunku sen yasam
kaynagiydin. Her gun yenilendim. Seninle cogaldim, buyudum. Eksik
kalan neyim varsa tamamladin. Olmeyecektim cunku sen olmezligin ta
kendisiydin.Sevdim iste otesi yok...
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı